2026 - dag 24 - 4 februari - Dood en Wedergeboorte

4 februari - Dag 24 - Dood en wedergeboorte

Als je ’s ochtends de koude zee ingaat terwijl de ijzige wind om je heen giert, voelt het soms heel even alsof je doodgaat. Gisteren, 3 februari, was de zwaarste dag van deze challenge: de gevoelstemperatuur lag rond de –10 graden. Wanneer je dan uit het water komt, is het nog steeds zó koud dat je je kleren nauwelijks aankrijgt. Met losse veters en half dichtgeknoopte kledingstukken liepen we richting de boulevard, op zoek naar wat beschutting en een kopje thee.

Maar gelukkig geldt ook hier: na regen komt zonneschijn. Na de winter komt de lente, en na de kou volgt de warmte — van je kleding, je Vikingvrienden en dat welverdiende kopje thee.

Ook geldt: als je de koudste dag eenmaal gehad hebt, kan het daarna alleen maar beter worden. Vandaag, 4 februari, was het al merkbaar minder koud.

Op internet vond ik deze haiku (auteur onbekend):

Sneeuwklokjes rijzen sierlijk,

Breken door de bevroren aarde,

De lente belooft warmte.

Het sneeuwklokje is vaak een van de eerste bloemen die verschijnen wanneer de winter ten einde loopt en staat symbool voor de belofte van de lente. Deze haiku benadrukt de veerkracht van de natuur: zelfs in de koudste momenten is er altijd ruimte voor nieuw leven. Het beeld van sneeuwklokjes die “sierlijk rijzen” roept een gevoel van elegantie op, ondanks de barre omstandigheden die zij moeten overwinnen.

De slotregel, “De lente belooft warmte”, vat de essentie van het seizoen samen. De lente is niet alleen een fysieke verandering, maar ook een belofte van comfort, vernieuwing en heropleving.

Na deze challenge volgt de lente en komt de natuur weer tot leven. Als zwemmer voel ik me na afloop als herboren. De lente belooft warmte.

(Die warmte kunnen we ook een beetje doorgeven door te doneren aan de PAIS-alliantie. Mensen met PAIS (post-acute infectiesyndromen) leven na een infectie vaak met langdurige klachten en ervaren veel onbegrip. We steunen hen van harte.)

Diedryge

February 4 - Day 24 - Death & Rebirth

When you step into the cold sea in the morning, the icy wind howling around you, it sometimes feels like you're dying for a moment. Yesterday, February 3rd, was the toughest day of this challenge: the wind chill was around -10 degrees Celsius. When you get out of the water, it's still so cold you can barely get your clothes on. With loose laces and half-buttoned clothes, we walked towards the boulevard, looking for some shelter and a cup of tea.

But fortunately, the same rule applies here: after rain comes sunshine. After winter comes spring, and after the cold comes warmth—from your clothes, your Viking friends, and that well-deserved cup of tea.

Also, once you've had the coldest day, it can only get better. Today, February 4th, it was noticeably less cold.

I found this haiku online (author unknown):

Snowdrops rise gracefully,

Breaking through the frozen earth,

Spring promises warmth.

The snowdrop is often one of the first flowers to appear as winter draws to a close and symbolizes the promise of spring. This haiku emphasizes nature's resilience: even in the coldest moments, there is always room for new life. The image of snowdrops "rising gracefully" evokes a sense of elegance, despite the harsh conditions they must overcome.

The final line, "Spring promises warmth," captures the essence of the season. Spring is not only a physical change, but also a promise of comfort, renewal, and revival.

After this challenge, spring follows, and nature comes back to life. As a swimmer, I feel reborn afterward. Spring promises warmth. (We can also share some of that warmth by donating to the PAIS alliance. People with PAIS (post-acute infectious syndromes) often live with long-term symptoms after an infection and experience a great deal of misunderstanding. We wholeheartedly support them.)

Diedryge